Skip to main content

पालने झूलत यशुमति लाल।
(नीको लागे...)
पालने झूलत यशुमति लाल।
चंदन को पलनो गोपाल।
रतन जटित पलनो गोपाल।
सत चित आनँद घन गोपाल।
दिव्य नीलमणि तनु गोपाल।
दिव्य दिव्य दुति तनु गोपाल।
दिव्य गंध युत तनु गोपाल।
ब्रजरस बह नित तनु गोपाल।
लाजति छवि लखि छवि गोपाल।
लजत काम लखि छवि गोपाल।
जगत पिता बनि गयो नँदलाल।
झबला पीत वरन गोपाल।
शिशु भूषन भूषित नँदलाल।
मोर पंख सिर सोहत लाल।
यशुमति नैनन काजर डाल।
गल सोहत मणि कठुला लाल।
Source page 213
पग मणिमय नूपुर गोपाल।
भाल दिठौना दिये गोपाल।
मातु झुलावति होति निहाल।
लोरी गावति दै कर ताल।
कर पग पटकत किलकत लाल।
कर सों पग अँगुठा मुख डाल।
फरकावत अधरन गोपाल।
गूँ गूँ कर मुख शब्द रसाल।
पहिचानत नहिं काहुहिं लाल।
इत उत चितवत चहुँ गोपाल।
कबहुँ हँसत बिनु कारण लाल।
कबहुँ अकारण रोवत लाल।
मैया कह ना ना रो लाल।
मैया पुनि पुनि दे कर ताल।
देखत नाहिं खिलौने लाल।
पुनि पुनि कर पग पटकत लाल।
दृगन मूँदि रोवत गोपाल।
सखि बहु भाँति मनावति लाल।
नहिं कुछ सुनत न देखत लाल।
Source page 214
कोउ सखि मुख चूमति गोपाल।
कोउ सखि झुलवति पलनो लाल।
कह “कृपालु” चह गोदिहिँ लाल॥
❦
Source, meanings & reading links